Sık sık yaşadığımız ama neden yaşadığımızı anlamlandırmakta zorlandığımız bazı durumlar.
Okumaya Devam Et →Eşyalar geçmişin sessiz tanıklarıdır. Bir fotoğraf albümü, eski bir koltuk ya da kitap bize sadece anıları hatırlatmakla kalmaz aynı zamanda o anıların duygusal yükünü de taşır. İnsanlar eşyalar aracılığıyla geçmişteki deneyimlerini yeniden yaşar ve bu süreçte kendilerini daha derinlemesine anlarlar. Eşyaların hafızası insan hafızasının bir yansımasıdır ve bu yansıma bazen kelimelerden daha güçlüdür.
Okumaya Devam Et →Modern çağın en büyük yanılgılarından biri sürekli hareket halinde olmanın verimlilikle eşdeğer tutulmasıdır. Oysa psikolojik dayanıklılık hızda değil nerede ve ne zaman duracağımızı bilmekte gizlidir. Bir an için duraksamak etrafımızdaki uyaranları bir kenara bırakıp sadece nefes aldığımızı fark etmek zihnin kendisine sunduğu en büyük lükstür. Duraklamak zamanı kaybetmek değil aksine zamanın kontrolünü dış dünyadan geri alıp kendi ritmimize dönmektir.
Okumaya Devam Et →Bazı eski sokaklardan geçerken hissettiğimiz o tanıdık melankoli tesadüf değildir. İnsan psikolojisi fiziksel mekanlarla görünmez bir duygusal bağ kurar. Yüzyıllık bir binanın taş duvarlarına veya dar bir sokağın Arnavut kaldırımlarına bakarken sadece bir mimari yapı görmeyiz orada yaşanmış binlerce hayatın sessiz yankısını duyarız. Tarihi bir dokunun içinde yürümek kendi küçüklüğümüzü kabullenirken insanlığın ortak hikayesine bağlı olduğumuzu hissettirir.
Okumaya Devam Et →İletişimin bu kadar kolaylaştığı bir çağda gerçekten anlaşılmak neden bu kadar zor? Çünkü çoğumuz dinlerken karşımızdakini anlamak için değil kendi vereceğimiz cevabı hazırlamak için bekliyoruz. Gerçek dinleme sessizliği bir boşluk olarak değil bir bağ kurma aracı olarak kullanabilmektir. Karşımızdaki insanın kelimelerinin arkasındaki duyguyu yakalamak, yargılamadan ve hemen bir çözüm sunmaya çalışmadan orada bulunabilmek.
Okumaya Devam Et →